Sorry kung binigo kita. matalas lang sila sakin ngayon. Sabi gusto nilang ibalik ang lahat ng binigay mo sakin frpm that bracelet to phone. pero sinabi mo, hindi. Alam ko na masakit tanggapin ngayon ang sitwasyon pero isipin mo, pansamantala lang ang lahat ng ito. Kahi nakita pa nila iyon, may plano't paran pa akong natitira sakin ng hindi nila alam. I dont loose hope on our relationship. Please magtiwala ka na this time sakin. Alam ko na naging pasaway ako sayo ngayon dahil hindi kita sinunod. Pero sana ngayon, maintindihan mo ulit ako.
Hindi ko kayang talikuran ang anuman satin. Oo napanindigan ko na sa kanila na ganito na ang personalidad ko at tanggap na nila. Ang point lang daw nila is, bakit ang aga? gusto ko sanang sabihin sa kanila na e sa naramdaman ko na ito. Pinipilit ko lang na hindi magpakahalata dahil ito sa disente at maayos tignan.
Sinasabi nila na ginagago ko na daw sila. Bakit minsan ko bang ginawa ang bagay na ayaw nila na sa tingin ko mali? sabihin na nating meron at biang lang. Syempre nirerespeto ko pa rin sila. But the respect that I deserve to get is missing. Kaya minsan ganito ako - katigasan ng ulo. Sana mapatawd mo ako.
Gumagawa ako ng maraming paraan mpara hindi tayo magkahiwalay, ayoko matapos ang ating relasyon ng maaga. Gusto ko ikaw lang ang mamahalin ko panghabangbuhay.
Please dont give up on us! kayanin natin an pinakamahirap na suliranin na ito. Bigyang pansin ang lahat. Pero wala akong si nasabing tapusin natin ang lahat ng ito. Kundi ipagpatuloy pero talagang lihim na ang lahat.
Lam mo, nung sinabi sakin nila mama na ibigay ko ang pangalan mo at address ng bahay natin, parang nawala ako sa diwa ako, hindi ko kagad naisabi sakanila dahil natatakot ako na baka may gawin silang masama sayo. Yan ang umiikot sakin kaht hanggnag ngayon. Hindi ako mapalagay, hindi ako makakain at makatulog, iniisip kita. Ang hindi ko sinabi ang parang balak mo akong pag-aralin sa PUP Sta Mesa. Kahit hindi mo sinabi sakin na diretcho na gusto mo akong pag-aralin doon, nahalata kita kaagad dahil sinabi mo ng paulit-ulit "gusto mo ba sa PUP?". Willing mo ibigay ang lahat para lang magkasama tayo. Sinasabi nila na pinapadama mo ako. Pero hindi yon totoo, dahil mas kilala kita.
Ang dami nilang nalaman tungkol sating dalawa, pati yung 29 natin nalaman nila. Hindi ko alam kung sinabi mo ba ang mga ito o ano. pati yung itago ko ang cellphone mo.
Basta, hold on tight. Dont loose your grip to me. Kahit masakit ang mga narinig natin mula sa kanila, hinding hindi ako bibitaw sa mga pangako natin. Remember, sabi mo sakin na "wag mo ako iiwan...", I assure you that I will never leave you. Hinding hindi ko iiwan ang Bryan Kim Terminio na nakilala ko, at minahal ako. Kumbaga si Bryan lang ang may karapatan na magpaligaya sakin. Ngayon nga dumami ang mga promices ko para satin. "Kahit may humahadlang, walang bibitaw", "Dont loose hope, hindi kita iiwan", "Gusto ko lagi akong nababantayan ng taong mahal ko", "Hinding hindi magbabago ang aking mga pangako ko sayo"...
Basta dad, dont give up! dont leave me! I cant live without you! Even a glance of your face and the sound of your voice and the warmth of your presence to me. Wag mo sanang kalimutan ang mga promices mo para sating dalawa. Ayokong umiyak ka umit dahil dito. Ginagawan ko lang ng paraan ang lahat. Masaya ako dahil hindi mo kailan man ginive up ang anu man sating dalawa. Sana ngayon hindi parin magbabago ang mga promices mo sakin.
As long as we both shall live, you and I will share forever.
Hindi ko kayang talikuran ang anuman satin. Oo napanindigan ko na sa kanila na ganito na ang personalidad ko at tanggap na nila. Ang point lang daw nila is, bakit ang aga? gusto ko sanang sabihin sa kanila na e sa naramdaman ko na ito. Pinipilit ko lang na hindi magpakahalata dahil ito sa disente at maayos tignan.
Sinasabi nila na ginagago ko na daw sila. Bakit minsan ko bang ginawa ang bagay na ayaw nila na sa tingin ko mali? sabihin na nating meron at biang lang. Syempre nirerespeto ko pa rin sila. But the respect that I deserve to get is missing. Kaya minsan ganito ako - katigasan ng ulo. Sana mapatawd mo ako.
Gumagawa ako ng maraming paraan mpara hindi tayo magkahiwalay, ayoko matapos ang ating relasyon ng maaga. Gusto ko ikaw lang ang mamahalin ko panghabangbuhay.
Please dont give up on us! kayanin natin an pinakamahirap na suliranin na ito. Bigyang pansin ang lahat. Pero wala akong si nasabing tapusin natin ang lahat ng ito. Kundi ipagpatuloy pero talagang lihim na ang lahat.
Lam mo, nung sinabi sakin nila mama na ibigay ko ang pangalan mo at address ng bahay natin, parang nawala ako sa diwa ako, hindi ko kagad naisabi sakanila dahil natatakot ako na baka may gawin silang masama sayo. Yan ang umiikot sakin kaht hanggnag ngayon. Hindi ako mapalagay, hindi ako makakain at makatulog, iniisip kita. Ang hindi ko sinabi ang parang balak mo akong pag-aralin sa PUP Sta Mesa. Kahit hindi mo sinabi sakin na diretcho na gusto mo akong pag-aralin doon, nahalata kita kaagad dahil sinabi mo ng paulit-ulit "gusto mo ba sa PUP?". Willing mo ibigay ang lahat para lang magkasama tayo. Sinasabi nila na pinapadama mo ako. Pero hindi yon totoo, dahil mas kilala kita.
Ang dami nilang nalaman tungkol sating dalawa, pati yung 29 natin nalaman nila. Hindi ko alam kung sinabi mo ba ang mga ito o ano. pati yung itago ko ang cellphone mo.
Basta, hold on tight. Dont loose your grip to me. Kahit masakit ang mga narinig natin mula sa kanila, hinding hindi ako bibitaw sa mga pangako natin. Remember, sabi mo sakin na "wag mo ako iiwan...", I assure you that I will never leave you. Hinding hindi ko iiwan ang Bryan Kim Terminio na nakilala ko, at minahal ako. Kumbaga si Bryan lang ang may karapatan na magpaligaya sakin. Ngayon nga dumami ang mga promices ko para satin. "Kahit may humahadlang, walang bibitaw", "Dont loose hope, hindi kita iiwan", "Gusto ko lagi akong nababantayan ng taong mahal ko", "Hinding hindi magbabago ang aking mga pangako ko sayo"...
Basta dad, dont give up! dont leave me! I cant live without you! Even a glance of your face and the sound of your voice and the warmth of your presence to me. Wag mo sanang kalimutan ang mga promices mo para sating dalawa. Ayokong umiyak ka umit dahil dito. Ginagawan ko lang ng paraan ang lahat. Masaya ako dahil hindi mo kailan man ginive up ang anu man sating dalawa. Sana ngayon hindi parin magbabago ang mga promices mo sakin.
As long as we both shall live, you and I will share forever.
0 comments:
Post a Comment