Kailan...

Kailan ko kaya masasabi ang mga katagang, "Ma, dalawang senior citizen nga po."?

Kailan ko kaya masasabi na "Habang lumilipas ang mga araw ay mas lalo kitang minamahal."?

Kailan ko kaya maririnig mula sa iyong mga labi ang "Salamat at ako ang pinili mo."?

Kung magiging mali man ito sa paningin ng tao at sa batas ng Diyos, ay paninindigan ko. Dahil mahal na mahal kita.

Ang Makati Kahit Anung Linis, Kuskos, Babad o Bleach ang Gawin Diyan, Kahit Magmukha Man Siyang Malinis, Makati Pa Rin

Lumandi ka hanggat gusto mo! Alam ko na marami kang accouts here at facebook and outside. Alam ko namang gutom yang laman mo sa laman ng iba. At tsaka bakit ko pa ipagsisiksikan ang sarili ko sa iyo kung gayon namang meron ka palang iba? Magpakasaya ka dyan sa ginagawa mo! Basta ako magmomongha na lang ako kesa isipin ka pa!

Hope that Mach 29, 2011 wouldn't come, pero kailangan niyang dumaan.

Ngayon, alam ko na talaga ang tunay mong ikaw. Mas masahol ka pa pala sa aso, sobra sa kati sa katawan. 23 to 38 years old pala huh, sorry wala ako sa age limit mo. Single ka pala, since when, MARCH 29, 2009? Sana hindi mo na lang tayo nagkakilala kung ganito rin lang pala ang makikita't malalaman ng dalawa kong mata. Explain? what do you need to explain, ano ang kaya mong iexplain sa akin na nakita ng dalawa kong mata, muta lang? napuwing lang ba ako? That's Bull Shit.!

hope to see you soon

Para sa taong nagmahal sa akin,

Kumusta ka na? Hope that you're doin' fine. Saan ka na pala ngayon? Di ka na nagpaparamdam sa akin. Si mama nga pala, musta na? miss ko na siya. i want to see her someday again kaso imposible nang mangyari ang mga yun. anyway, sorry kung ngayon ko lang nabasa yung message mo sa akin, yung last message mo sa akin last february 2011, and i think you may not continue to read this message now because im no lober your baby. it's all a rebound. it's only infatuation and desire that pushed me to do that. siyempre im still young and there are lot more things that i should learn like what what you've said to me before. i can still remember that day that you've said to me that you'll gonna treat me as your younger brother and not as your lover. pero pagkatapos noon, binawi mo din.

you dont still understand my situation. why? have i told you before that my parents are against in what im doing right now? i guess you know that and they called you on the phone to stop and stay away with their son. because of love that we had there, you agreed in front of them but deep inside you dont because you dont want to lose me. likewise, i dont either.

many months later we did not see each other and then by october 2010, i got a news from someone both of us know. and when i confronted you on facebook, you said to me that you're tired on me. im making your life miserable and more problematic because of that issue. kaya pala hindi ka nagpaparamdam noon sa akin. right that moment, i tried to forget about you but the feeling cant be erased ng ganun na lang because you still left something - a big wound in my life.

january 2011, confrontation. i told my self that i should distant myself to you because i may gain feel the guilt and pain at you've caused me. also, he and i were in a relationship, and even we're in the relationship, i dont still give my hundred percent to him because i can sense that he is not that serious to me. he's been always attempting to separate our ways. and february 2011, let it be the history.

you've said that you're always inviting me to go to manila to see you. but i always insist because of the same old reason - my parents. and yet i went to manila just to meet and mingle with other guys. you may say that to me a million times but i know my limitations. i may have another partner but i cant give my everything. and also, i dont mingle guys and its not my atitude. bakit nung nagkakilala ba tayo noong una, nilandi ba kita? hindi diba.

how can i meet you if your work starts at 3pm on weekdays? how can i go to manila if my parents are always asking me whether i'm going somewhere on saturdays? and how can i meet you if your attending morning and afternoon services in your church? there is no way for us to meet unless you filed a leave pass on one of the weekdays or planned properly on saturday. why did i went to manila on a tuesday? supposed to be i must be in the school studying right? my schedule for this past 2nd semester is whole day for MW and half day for TTh. i went to manila because i want to visit UST - my dream school. i want to see it right infront of my eyes, i want to feel the ambiance of UST. i want to hear the voices of thomasians and their bells clanging when class starts and ends. also what that i want to see my batchemates, but i failed to see them.

in there, he, i think, said to me in a flowery words of he want us to be friends na lang, no commitments. i agreed even labag sa kalooban ko pero wala naman na akong magagawa pa. then i remembered what you've said to be in our confrontation, "kahit mapalitan mo pa ako ng ilang beses, sa akin ka pa rin babalik."

pain.guilt.confused. there are the emotions that i felt in our confrontation date last january 2011. because of what you;ve done in our past. and still until he and i were in relationship. i can still feel the pain, guilt and being confused. with that i tried ot forget about you but still i cant. im so thankful that you gave me that kind of feeling unlike my past relationships, before and after you, they just leave me not knowing to my senses.

even he and i were in a relationship, i still kept the things that we had and i want you to be there still.

but why is it that one time of february nalaman ko na you're inviting him over to have "tumbang preso session" and take note FRIDAY NIGHT. i know your schedule. Friday is a weekday and your schedule for that is 3pm till midnight. how come? dahil ba sa gusto ng laman? dahil ba sa naglalaway ka at gustong makatikim ng ibang sarap? bakit sawa ka na ba sa akin?

bakit ba ako sumistansya sa iyo at hindi yung talagang lumayo? dahil i believe that there is a chance that we can fix it. i let you fix it but still you break it apart.

noon, ayokong mabakante pero noong nakilala ko siya at tinuro niya sa akin kung paano mabakante, natutunan ko rin. tsaka hindi ako ito ngayon, masyado akong naninigrado. dahil ayokong masaktan.

you said to the message that im free and you'll bin all of my waste. yes you may clean everything but you cant remove the feeliing. kahit anong pilit mong limot diyan, hindi na iyan matatanggal. parang peklat, sabihin nating kagat ng aso, mahirap matanggal diba, dahil it will keep on reminding you that nakagat ka ng aso.

hanggat nasa akin ang mga bagay na binigay mo sa akin, I WILL NEVER STOP LOVING YOU. i know that you've stopped reading my message because its too long. i'm so lucky to had you in my life. with this message i'm enclosing it with my self written poem and a song that recently got a hit. i kept what you've said to me "kahit ipagpalit mo pa ako at iniwan ka, babalik at babalik ka pa rin sa akin."

poem:

http://inner-you.blogspot.com/2011/03/ako-at-ang-aking-pag-ibig-ay-parang.html

back to december:

http://www.youtube.com/watch?v=QUwxKWT6m7U

waiting outside the line:

http://www.youtube.com/watch?v=_AU1yyy_At4

hope to see you soon.

Ako At Ang Aking Pag-ibig ay Parang Tsinelas na Napigtas

I

Bago ko siya nakilala,

sobrang lungkot ko.

Dahil ako'y nangungulila

sa pag-ibig na inaasam-asam ko.

II

Para akong kalapating ikinulong

sa isang madilim na hawla -

umiiyak, sumisigaw, humihingi ng tulong.

Ngunit ni isa, walang napalinga.

III

Isang araw ng malungkot kong buhay,

may lumapit sa akin at pina-abot ang kanyang kamay

napatingala ako sa kanya

na ang mensahe ng mukha ko ay tila wala nang pag-asa.

IV

Sinabi niyang, ibibigay niya ang lahat ng ninanais ko,

mamahalin niya ako ng walang hanggan,

dadalhin niya ako sa mga lugae na gusto ko,

at nangako siyang hindi niya ako iiwan.

V

tila nasilaw ako

sa mga salita niyang mabulaklak.

Tinanggap ko ang alok niya

ng sa gayon ako'y lumigaya.

VI

Tumagal ng ilang buwan

at dumating si Huly,

ang buwan na kasunod ni Hunyo.

Napansin kong may problema tila sa amin.

VII

Napagawi kami sa Glorietta

upang doon pag-usapan,

ang problemang gumigitla

sa mga isipan naming naguguluhan.

VIII

Napansin kong tahimik siya

sa isang sulok doo'y nagdradrama.

Inakay ko siya at sambit niya,

"Hanggang kapatid na lang ang turingan nating dalawa."

IX

Nagulat ako sa sinabi niya

napatahimik sa narinig ko.

Halos hindi ko mawari ang sinabi niya

dahil sa mahal na mahal ko ang kagaya niya.

X

Nagpakalayo ako

para sa ikakabuti naming dal'wa.

'Di ko siya pinansin. 'Di ko siya kinigbo.

dahil ako'y nasaktang tunay sa kanyang sinalita.

XI

Ninais kong pumunta ng dalampasigan

sa pag lubog ng araw,

siya ring paglubog ng nararamdaman

ngunit hindi ko magawa dahil mahal pa rin kita.

XII

Idinalangin ko sa poon,

na ako'y makatagpo

ng taong magmamahal sa akin

tila atang wala akong narinig na sagot mula sa poon.

XIII

Dumating ang mga sumunod na buwan,

dumating din ang ilang nilalang na minahal ako.

Ngunit bakit ganito,

mahal ko pa rin siyang talaga.

XIV

Sinubukan ko siyang kausapin

sa isang madibdibang usapan.

Inamin ko ako'y nasaktan

sa mga salita niya mula sa kahapon.

XV

Hindi niya iyon sinasadya

at hindi niya rin kinaya

lumuha siya ng parang bata

humihingi ng kapatawaran sa katipan niya.

XVI

Ako, na ang katipan niya, pinatawad siya

at kami'y muling nagmahalan.

Inalay namin ang isa't isa,

sa isang gabing hindi malilimutan.

XVII

Dumating si Marso,

ang buwan ng aming anibersaryo.

Nang babatiin ko na siya,

nalaman ko may kerido pala si tanda.

XVIII

"Ang galing mo! Ang galing-galing mo!, sabi ko.

Sagot niya, "Pagod na ako sa ganitong buhay."

At doon nagsimula ang pagsambit ko

"Lahat sila'y manlolokong tunay."

XIX

Muli'y nagpakalayo ako at kinalimutan siya

at biglang dumating si USTe sa kawalan.

Muli ako'y lumigaya,

puso kong nahirapan.

XX

Nagpakasasa ako sa gusto ng puso ko.

Nilunod ko ang sarili ko sa isang tao.

Ninaman ko ang bawat sandali na masaya ako sa kanya

para kalimutan lang si tanda.

XXI

Naging kami ni USTe

muli'y lumapit si tanda,

nagmamaka-awa

nagbabakasakaling may magawa pa.

XXII

Muliy nagkapatawaran at nagkabalikan

ngunit hindi na ganoong tulad ng dati

may distansya na sa aming dal'wa.

Para naman ako'y lumigaya kay USTe kong bagong katipan.

XXIII

Dumating ang gabi ng Sabado.

Sa buwan ng Pebrero, dos mil onse.

Ang gabi ng aking pagka-inosente

na si USTe at tanda ay may hinandang plano.

XXIV

Nawalan ako ng kakampi-

mapakaliwa man o kanan.

Wala akong makapitan.

Ito na nga ang araw ng aking ikasisisi.

XXV

Bakit ba ako dumalangin noon sa poon?

Sa batong hindi nakakakita?

Sa batong walang puso?

Sa batong hindi gumagalaw?

XXVI

Ito na nga ang araw

na ang Diyos ay pumukaw

sa aming tatlong nagugulumihanan

mula sa trono niyang puno ng karunungan.

XXVII

Hihingi ako ng kapatawaran

sa nagawa kong kasalanan.

At baguhin ang sarili ko.

Para lang sa taong mahal ko.

XXVIII

Niloko ko man ang taong mahal ko,

nagsinungaling man ako sa taong gusto ko

ngunit hindi ko man iyon ginusto

dahil ako'y hindi pa rin nakaka-alis sa bangungot ng kahapon ko.

XXIX

Ninais ko lang na tulungan ako

sa bangungot ng kahapon ko

para ako'y muling makabangon

at magawang magmahal muli ng naaayon.

XXX

Kung ako'y mararapating patawarin,

ikalulugod ito ng aking puso.

At ninanais lang nito na mahalin

gaya ng una naming pagtatagpo.

XXXI

Lalakad akong paluhod

Papalapit sa Altar ng Buklod.

Hihingi ako ng kapatawaran

nang sa gayo'y mapatawad at mu;iy mahagkan.

XXXII

Nangungulila na akong lubos

sa iyong pag-ibig na ubod ng pagmamahal.

Ngunit maibabalik pa ba ang nakalipas

Kahit napagsisihan ko na ang pagkakamali ko?

XXXIII

Alam kong hindi mo ako matitiis

sa mga luha kong sa iyo lamang tumatangis.

Sa iyo lamang ako nakaranas

ng tunay na pag-ibig na wagas.

XXXIV

O aking mahal, dinggin mo ang bawat sinasabi ko

na ako'y nagsisisi na sa nagawang kasalanan.

Muli sana'y patawarin mo

ang kaya kong lapastangan.

XXXV

Ngayon para akong isang tsinelas -

isang tsinelas na biglang napigtas.

Kapag napigtas ginagawan ng paraan

para muli'y pakinabanggan at maisapin muli sa paanan.

XXXVI

Paano kung hindi na pwede?

Itatapon mo na lang ba,

ang kagaya kong tsinelas na wala nang silbe?

O itatago mo at gagawan mo pa rin ng paraan para maisalba pa?

Never Gone Movie

Here it is! the long wait has been unleased....
Development Communication Department of the Adventist University of the Philippines cordially invites you to watch the very first full length movie that DEVCOM Society has to offer to all...

NEVER GONE the MOVIE..

A story of true FRIENDSHIP and LOVE....

Press Conference September 16, 2010 AUP Audio Visual Room
Premiere Night September 19, 2010 Finster Hall
Regular Showing 21-22, 2010 AUP Audio Visual Room
*for more details see the the pictures ;)
NOTE: THE DATES ABOVE ARE NOW SETTLED AND FIXED...

My Expression of Thanks for my 18th Birthday

I, Xyrus Rian, would like to thank you all for your efforts to greet me on my 18th birthday. I cannot imagine that some of the people who greeted me today, are totally a stranger to me.

First of all, I want to thank the Lord for making this day possible, without this, there is nothing.

second, the people around me, especially my maily, relatives, and friends from Dominican College of Sta. Rosa, Emmanuel Christian School, the Adventist University of the Philippines, my Xtreme Buddy Society family, Bi Out Loud Family, to my Development Communication Family, to my enemies, to my past relationships, and to my crushes who whole-heartedly greeted me.

third, to the people who are totally strangers.

fourth, It's been so many times that I had celebrated happy birthdays in the past but, this, my 18th one, is the most memorable one, because someone made my bash night, an unforgettable one. So to that person, I thank you for the effort that you made for me even though we are far apart and I know that our hearts knows no rules on distances. I'm telling to myself if I want to settle down with you for the rest of my life, but it's your decision whether you will accept me or not.

and finally, to myself. Without me, there will be no color in this world.

Once again I am so grateful to have you all in my life. I am so thankful for all of your efforts even there is an existance of distances.

I thank you. Kamsahamnida. Arigato. Gracias.


-Xyrus..



PS. gift ko naman dyan! Yung Diamond-studded and gold plated! nagpakahirap ako sa kaka-inglish dito ieh, dinugo ang ilong ko ng pagka-major major...